MyCreed World

Menu
  • Assassin’s Creed
    • Close
  • All Blogs
    • Close
  • MyCreed World and Network
    • Close

10 Jaar Assassin’s Creed met Erin

De tijd vliegt als je plezier zeggen ze, nou dan zijn de afgelopen 10 jaar toch een groot feest geweest. Mijn allereerste game van Assassin’s Creed kreeg ik van een collega te leen, met de woorden dit is echt wat voor jou. Het enige spellen wat ik voorheen ooit gespeeld had op de PlayStation was Tomb Raider en Guitar Hero.

Echt iets voor mij dus, nou met volle moed het spel opgestart en serieus alleen van de eerste missie en de intro werd ik  al super blij. Ik stapte trouwens in ten tijde van Assassin´s Creed II. Ezio Auditore, charisma leuk gezicht heerlijke attitude ik vond hem meteen al leuk. En dan ook meteen die Vierie de Pazzi, die kon ik vanaf minuut 1 niet uitstaan, en was benieuwd hoe het verhaal zich verder zou ontwikkelen, ik hoopte vooral dat die gast weer klappen zou krijgen, sneuzel.

Na een week het spel te hebben gespeeld heb ik snel mijn eigen eerste special edition gekocht, The White Edition met Ezio figurine. Helemaal trots staat Ezio in mijn kast waar iedereen hem kan zien. Grote steden, piazza’s, kerken en torens ik wist niet wat ik zag, tijdens het spelen heb ik alles nagezocht op Google en ik was verrast hoe Firenze  en de andere steden nog steeds overeen kwamen met het spel. Ik had personages opgezocht en de verhalen achter deze mensen, ik hou van een potje goede geschiedenis. En het verhaal trok me steeds meer aan, ik wilde alles weten en het liefst zo snel mogelijk. Wat natuurlijk resulteerde in heel wat game uren.

Na korte tijd kwam er nog een deel uit met Ezio in de hoofdrol and guess what? Ja! ik had mijn eerste pre order game ever besteld! Brotherhood ook een goed verhaal en meer mogelijkheden, de stad Rome weer opbouwen door winkels en andere gebouwen te kopen en te restaureren terwijl je net van te voren een Borgia toren in brand  had gestoken, heerlijk rebels ik was vanaf begin af aan al 1 met de Brotherhood.

Te paard overal doorheen racen, in 1 woord geweldig. In die zelfde tijd kwam ik er ook achter dat er van de verhalen ook romans waren geschreven, mijn geluk kon niet meer op nu kon ik het ook lezen. Ergens tussen II en Brotherhood kwam ik achter het fenomeen Cosplay, serieus!? ik kon me dus verkleden als AC character en gewoon rondlopen zonder raar aangekeken te worden.

Mijn eerste cosplay van de courtisane was geboren en meerde zouden volgen.

Na Revelations een deel waar Ezio al een wijze oudere leider was geworden van de Brotherhood kwam zijn verhaal helaas ten einde. Ok hiervan had ik zeer genoten en ik gunde deze man toch wel zijn verdiende geluk en rust. Tussen Revelations en een hopelijk nieuw deel heb ik Assassin’s Creed nog gekocht en uitgespeeld, eindelijk een kans en rust om Altair te leren kennen.

De trailers van deel III kwamen uit, burger oorlog, Amerika, indiaan. Nee niet echt mijn ding.

Ik heb dit deel in eerste instantie niet gekocht maar tijdelijk geleend. De omgeving en natuur verbaasde me wel erg, het zag er prachtig uit, voor de eerste keer met schepen varen ook een leuke asset. Het verhaal echter vond ik een heel stuk minder en ik was er binnen no time doorheen. Maar toen kwam Black Flag om de hoek. Piraten, Caribische eilanden en open water, schatten zoeken en plunderen op zee. Ja! hier kon ik weer mee vooruit. Het verhaal was erg goed in elkaar gezet al had ik in het begin nogal moeite met het feit dat ik Assassins moest vermoorden, ik dacht even in de verkeerde film te zitten en durfde bijna niet te kijken.

Ook van dit deel moest en zou ik een character cosplayen, het werd uiteindelijk the Lady Black een multiplayer character en een missie binnen het verhaal.

Unity heb ik in eerste instantie over moeten slaan, ik had geen playstation 4, en op dat moment niet de middelen er meteen een te kopen. Pas toen syndicate uitkwam heb ik vlak erna een PlayStation 4 aangeschaft, eindelijk kon ik meedoen met de franchise!

Syndicate verraste me wel een beetje, het had niet erg veel met de brotherhood op zich te doen en dat vond ik best wel jammer, de saamhorigheid mist ik er een beetje in.

Het verhaal stond erg op zichzelf en Jacob en Evie waren beide erg voorspelbaar vanaf het begin. Desalniettemin heb ik erg genoten van het spel, het was erg apart en een mooie vooruitgang om met twee characters te spelen.

Misschien vragen jullie je af, heb ik ook de Ezio collection? Ja! Die heb ik zeker en deze speel ik nog steeds met veel liefde tussen al het andere door, want niks is zo ontspannen als een goed potje Assassin’s Creed met Ezio om de tijd wat sneller te laten gaan terwijl we wachten.

Te wachten op Origins! En heel eerlijk, ik kan niet meer wachten ik ben te benieuwd!

Daarbij ben ik al sinds mijn tiener jaren zeer geïnteresseerd in het oude Egypte, mijn geluk kan dus  echt niet meer op. Maar gelukkig duurt het wachten nu niet meer zo lang.